Leave a comment

เรื่องเครื่องใช้ใจ ไม่ใช่ จักรยาน

Untitled Document

เรื่องข้าวของเครื่องใช้ใจ ไม่ใช่ จักรยาน

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2007 จากความตั้งใจของใช้สองพี่น้องคู่หนึ่ง โกหนุ่ม และ เสืออ้น  จากการที่ เสืออ้นควักกระเป๋าจักรยานมาตราบใดยี่สิบกว่าปีที่แล้ว สมัยนั้นจักรยานเสือหมอบ คนไทหาน้อยคนนักที่จะขี่

ด้วยความที่เสืออ้นชื่นชอบกีฬาประเภทมาราธอน จึงเกิดความนึกว่า อยากขี่เสือหมอบคันนี้ ไปให้ถึงเชียงใหม่สักครั้ง  แต่นั่นก็เป็นเพียงความตั้งใจ  ที่ไม่ได้สนองมัน

กาลยุคได้ล่วงเลยมากว่ายี่สิบปี  เสืออ้นมีครอบครัว และมีลูก จนเรียกได้มาว่าโตแล้วมีงานการที่ดินดี  ต่อจากนั้นวันนึง ตะโกหนุ่ม น้องชายตัวแสบที่ชอบหากิจกรรมประเภท X-tream มาเล่น แล้ววันนั้นเองเสือหนุ่มก็ยกมาจักรยานคันใหม่ที่เพิ่งซื้อมาริขี่แนวท่องเที่ยว กระโดดขึ้นลงฟุตบาทเป่าบ้าง มาโชว์ให้พี่ชายดู  แล้วก็เชื้อเชิญให้พี่ชายคือพยัคฆีอ้นลองขี่ 

จากนั้น…เสืออ้นบอกว่า ถ้าข้าจะ ขี่ ข้าไม่ขี่เท่าใกล้ๆ นะ นี่เลย กทม.-เชียงใหม่เป็นไงล่ะ…. อุ้ยยย…งานเข้าแล้วเรา เล่นเชียงใหม่เลยเหรอ….ด้วยความที่เข็ดขยาดเสียหน้า เลยรีบตอบไปว่า  งกงันที่ใดวะ… ฮ่าๆ ( ตอบด้วยเสียงสั่น)

เรื่องของใจ เรื่องของใจ เรื่องของใจ

หลังจากนั้นไม่นมนานกาเล ก็เริ่มวางโครงการว่า จะเนรมิตยังไงดีกับรถตะโกหมอบคันนี้ ให้ไปถึงเชียงใหม่ได้ เพราะมันถูกจอดเก็มานานกว่ายี่สิบปี โดยที่ไม่ค่อยได้ไปแตะมันเลย  การสืบเสาะหาร้านปะเสือหมอบระดับประเทศเริ่มขึ้นโดยเสือหนุ่ม รีบไปตั้งกระทู้ถามในเว็บจักรยานทันที http://www.thaimtb.com และแล้วก็มีผู้ใจดีมาสู่ตอบ ว่าพูดถึงเสือหมอบ ต้องโกเหลียงเลยครับ พร้อมทั้งให้เลขหมายโทรติดต่อมาเสร็จ ต้องขอขอบคุณพี่ๆ ที่ใจดีตลอดแหล่ที่ให้คำนำทางนำนะครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: